Ik merk dat ik de laatste tijd sneller emotioneel ben en dat geef ik niet graag toe.

Een paar weken geleden ben ik gecrasht. Gelukkig tijdens het thuiswerken. Ik was het overzicht kwijt, de structuur. Alles werd te veel tegelijk. Ik had het gevoel dat ik mijn hoofd niet meer boven water kon houden.

Gelukkig heb ik dan mensen rond mij. Thuis én op het werk. Het doet deugd om te merken dat je een sociaal vangnet hebt.

Eén zin van mezelf is toen blijven hangen:

“Ook al is alles positief verlopen en heb ik het best mogelijke scenario, die figuurlijke emmer zit wel al halfvol.”

Ik begin niet van nul, de emmer zit gewoon sneller vol. Ik merk het bij nieuwsberichten. Social media. Gesprekken. Zo’n traject, hoe positief ook, kruipt toch meer in je kleren dan je denkt. Meer dan ik zou willen.

Actheraf gezien had ik misschien meer tijd voor mezelf moeten nemen en niet drie weken na de operatie weer beginnen werken.

Soms loopt een emmer gewoon over én daar is niets mis mee.

– You fall, you get up. You never let up!