Het is nu ongeveer een week geleden dat het resultaat van de CT-scan begon door te dringen. Verdacht voor RCC. Nierkanker.
Pas op donderdag werd de diagnose officieel, al zei het telefoontje van woensdagavond genoeg. Wanneer een specialist je om 22u belt om te zeggen dat hij er niet gelukkig van wordt en dat je dringend verder moet naar urologie, weet je eigenlijk al hoe laat het is.
Plots ging het snel. Donderdagochtend heb ik toestemming gegeven om mijn dossier door te sturen binnen ZAS Augustinus, en tegen de middag hadden zowel de uroloog als de oncoloog alles bekeken.
Een extra MRI bleek niet nodig. Alles was duidelijk: nierkanker. Er moet geopereerd worden, maar het goede nieuws is dat het niersparend kan — de nier blijft dus grotendeels behouden.
Vrijdag heb ik kort met de uroloog gesproken om alles praktisch vast te leggen: een CT-scan van de thorax, een eerste consult en daarna de ingreep.
Woensdag stond de CT-scan van de thorax op de planning, samen met nog een bloedafname. Blijkbaar was er al een volledig bloedonderzoek gebeurd, maar goed — nog eens prikken dus. De vampieren blijven bezig 😄
Het resultaat: geen uitzaaiingen in de longen. 🥳
Donderdag was mijn eerste consult bij de uroloog. Een spannend moment, met een hoofd vol vragen.
Ik ging buiten met veel antwoorden, én vooral met een positief beeld voor de toekomst. 💪🏻